![](http://leszekkisiel.pl/wp-content/uploads/2021/01/22.01.2021.jpg)
![](http://leszekkisiel.pl/wp-content/uploads/2021/01/22.01.2021.jpg)
Co roku – od kiedy przywróciliśmy tradycję pielęgnowaną po Powstaniu 1863 r. przez jego weteranów w Przeworsku – w dniu wybuchu, wspominamy Powstanie Styczniowe.
Władze miasta wspólnie z harcerzami zbierają się przy mogile, rozpalają ognisko – pieśnią i gawędą wskrzeszają tamten bohaterski czas. Choć Przeworsk znajdował się pod zaborem austriackim wielu naszych rodaków dołączyło do oddziałów w Królestwie Polskim. Pochodzili z różnych stanów. Byli to szlachcice i doświadczeni żołnierze, jak kawalerzysta porucznik Zabielski, młodzi rzemieślnicy – na przykład koledzy mieszkający przy jednej ulicy – bracia Golankiewiczowie i Karol Rolski, rzeźnik. Był student prawa Kasper Kadlewicz i uczeń Eugeniusz Jaskóła. Rannych przywożonych do ordynackiego szpitalika powstańczego leczył Filip Malina. Niewątpliwie było ich bardzo wielu, skoro jako weterani mieli zwyczaj ustawiania się przed ratuszem w czworoboku i śpiewania pieśni.
22 stycznia przy mogile harcerki zaśpiewają pieśń odszukaną i opracowaną specjalnie na tę rocznicę, władze miasta w imieniu społeczności złożą kwiaty, a wszystkich mieszkańców we własnych domach zapraszamy do chwili zadumy i pamięci o bohaterach.
Błogosław mężów, którzy silnie bronią
Ojczystej wiary i ojczystych słów.
Co wśród nieszczęścia zwątpień łez nie ronią,
A gdy upadną, powstawają znów.
Śpiewniczek młodzieży polskiej: największy zbiór pieśni… Kraków, 1917
hm. Agnieszka Bernacka drużynowa 13. Przeworskiej Drużyny Harcerek i Harcerzy Kresy